Volume 11, Issue 1 (3-2020)                   مسائل اجتماعی ایران 2020, 11(1): 63-87 | Back to browse issues page


XML Persian Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Javaheri F, Safari Shali R, Mahdavi kande D. The lack of a comprehensive health policy (As a social problem). مسائل اجتماعی ایران. 2020; 11 (1) :63-87
URL: http://jspi.khu.ac.ir/article-1-3270-en.html
Associate Professor, Department of Sociology, Kharazmi University
Abstract:   (1344 Views)
The main aim of the present research is to examine the health policy of the Iran. By studying resources and history of Iran one might come to this question: why there isn't any comprehensive, systematic and process-oriented policy in the health. Considering that health policies cover a wide range of people, the consequence of the lack of comprehensiveness health policy is a widespread social problem. The theoretical framework is generally in the field of social welfare and particularly is in the framework of comprehensive health policy. With the rise of social welfare, social harm (destructive forms) is reduced and increases individual and social health. The research method is quantitative and qualitative content analysis. The statistical population of the study is the section of health of Five-Year Development Plan Acts. Information processing tools are text scanning and encoding. Quantitative findings are based on the description, analysis and evaluation of "health dimensions" and "government targeting in achieving health levels." The analysis of qualitative content in relation to the two themes of "fundamental principle comprehensive policy" and "health agenda" indicates: The lack of a framework for welfare ideology, the lack of systematic and cultural look, the existence of inconsistency in affirmation and targeting health within each law and the entire development law. Health programs have undergone major changes as each government has different political orientations. Therefore, the persistence of instability and the continuation of heterogeneous health policies in both countries is a short-term and temporary policy-making process. It eliminates the possibility of any long-term planning for health.

 
Full-Text [PDF 539 kb]   (429 Downloads)    
Type of Study: پژوهشی |
Received: 2020/09/28 | Accepted: 2020/03/29 | Published: 2020/03/29

References
1. اعتمادي، حسين و حسن رفيعي (1379) «سياست سلامت در چارچوب رفاه اجتماعي»، فصلنامۀ تأمين اجتماعي، سال دوم، شمارۀ ۳: 3۵۱-3۶۸.
2. اورشات، ويم فون، مايکل اپيلکا و برگيت فوافينگر (۱۳۹۶) فرهنگ و دولت رفاه (ارزش‌ها و سياست اجتماعي در نگاه تطبيقي)، ترجمۀ ابوذر قاسمي‌نژاد، تهران: مؤسسه عالي پژوهش تأمين اجتماعي.
3. بابايي، نعمت‌الله (۱۳۸۲) «سياست اجتماعي و سلامت»، فصلنامۀ رفاه اجتماعي، ويژه‌نامۀ سياست اجتماعي، شمارۀ 10: 201-232.
4. ببي، ارل (۱۳۹۴) روش‌هاي تحقيق در علوم اجتماعي، ترجمۀ رضا فاضل، تهران: انتشارات سمت.
5. پازوکي، مهدي (۱۳۷۴) «بهداشت و توسعه؛ با نگاهي بر عملکرد برنامۀ پنج‌سالۀ اول جمهوري اسلامي ايران درخصوص راهبرد اولويت بهداشت بر درمان»، مجلۀ برنامه و بودجه، شمارۀ 20:93-75.
6. ملک‌زاده، رضا (۱۳۹۸) «۵۰ درصد مرگ‌و‌مير در ايران زودرس است»، سايت خبرگزاري جمهوري اسلامي ايران، کد خبر: ۸۳۴۰۷۳۹۸، ص ۱-۲، به نشاني اينترنتي: https://www.irna.ir.
7. سايت عصر ايران، «مرگ سالانه 60هزار ايراني به دليل عوارض سيگار»، صفحۀ نخست اجتماعي، ۱۴بهمن۱۳۹۷، کدخبر: ۶۵۲۴۸۴، به نشاني اينترنتي:
8. https://www.asriran.com/fa/news/652484.
9. سجادي، حميرا، عبداله تباردرزي، عزت‌اله سام آرام و علي‌اکبر تاج مزيناني (1397) «تحولات نظام سلامت در چارچوب برنامه‌هاي عمراني و توسعه در ايران»، رفاه اجتماعي، شمارۀ 70: ۳۱-۷۶.
10. شريف‌زادگان، محمدحسين (1397) «نابرابري در رفاه اجتماعي و پيامدهاي آسيب‌شناختي آن»، در کتاب همبستگي اجتماعي و نابرابري: دومين گزارش وضعيت اجتماعي ايران 1388-1396، ج۱، تهران: انتشارات آگاه.
11. شريفيان ثاني، مريم (۱۳۹۵) «ضرورت گفتمان‌سازي در حوزۀ سياست‌گذاري اجتماعي»، مصاحبه با مريم شريفيان‌ثاني، مديرگروه آموزشي مديريت رفاه اجتماعي، دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي، تنظيم پيمان زينتي، به نشاني اينترنتي: http://spi.atu.ac.ir/news_456.
12. صفري شالي، رضا (۱۳۹۵) «گفتمان عدالت دولت‌ها پس از انقلاب در حوزۀ سلامت»، فصلنامۀ مطالعات راهبردي، شمارۀ ۷۴: ۸۹- ۱۱۴.
13. غفاري، غلامرضا و کرم حبيب‌پور گتابي (۱۳۹۴) سياست اجتماعي، بنيان‌هاي نظري و مفهومي، تهران: نشر دانشگاه تهران.
14. فيتزپتريک، توني (۱۳۸۳) نظريۀ رفاه، ترجمۀ هرمز همايون‌فر، تهران: مؤسسۀ عالي پژوهش تأمين ‌‌اجتماعي.
15. فيتزپتريک، توني (۱۳۸۵) نظريۀ رفاه جديد، ترجمۀ هرمز همايون‌فر، تهران: مؤسسۀ عالي پژوهش تأمين‌ ‌اجتماعي.
16. کونيزل، اميلي و والي و تانيا جنکينز (۱۳۹۱) سياست‌هاي اجتماعي و نابرابري‌هاي سلامت در کاکرهام، جامعه‌شناسي پزشکي، تهران: انتشارات جامعه‌شناسان.
17. گرگي، عباس (1387) «بررسي نظري جايگاه سرمايۀ اجتماعي در مطالعات سلامت»، فصلنامۀ اقتصاد سياسي، سال پنجم، شمارۀ ۱۶: 87-104.
18. مسعودي، اصل ايروان، فرهاد نصرتي‌نژاد، علي اخوان بهبهاني و سيدمحمد موسوي خطاط (1389) «الگوي پيشنهادي براي ساختار ادغام‌يافتۀ نظام سلامت و رفاه اجتماعي در ايران براساس مطالعات تطبيقي»، پايش، سال دهم، شمارۀ ۱: 1۱۵-1۲۵.
19. ملک‌محمدي، حميدرضا و ولي‌اله وحداني‌نيا (۱۳۹۵) «تکامل سياست‌گذاري سلامت: گذر به پارادايم حکمراني براي سلامت»، فصلنامۀ علمي-پژوهشي سياست‌گذاري عمومي، دورۀ دوم، شمارۀ ۲: ۷۳-۹۴ .
20. مور، بليک (۱۳۸۹) مقدمه‌اي بر سياست‌گذاري اجتماعي، ترجمۀ علي‌اصغر سعيدي و سعيد صادقي، تهران: نشر جامعه‌شناسان.
21. واعظ مهدوي، محمدرضا و زينب واعظ مهدوي (1397) «عدالت در سلامت»، در کتاب همبستگي اجتماعي و نابرابري: دومين گزارش وضعيت اجتماعي ايران 1388-1396، ج۲، تهران: انتشارات آگاه.
22. هريس، کوان (1398) انقلاب اجتماعي: سياست و دولت رفاه در ايران، ترجمۀ محمدرضا فدايي، تهران: نشر شيرازه.
23. هزارجريبي، جعفر و رضا صفري شالي (1391) آناتومي رفاه اجتماعي، تهران: انتشارات جامعه و فرهنگ.
24. Melkas.T (2013 ), "Health in All Policies as a Priority in Finnish Health Policy: A Case Study on National Health Policy Development", Scandinavian Journal of Public Health, 41(11Suppl): 3-28. [DOI:10.1177/1403494812472296]
25. Duran, Pe'rez I. (2016 ), "Assessing Formal Accountability for Public Policies: The Case of Health Policy in Spain", International Review of Administrative Sciences, 82 (4): 784-806. [DOI:10.1177/0020852314565999]
26. Segal, Elizabeth A. (2007 ), Social Welfare Policy and Social Program: A Value Perspective, US: Thomson Brooks.
27. Singh. Sh, Myburgh. N.G and Lalloo R. (2010), "Policy Analysis of Oral Health Promotion in South Africa", Global Health Promotion, 17 (1): 16-24. [DOI:10.1177/1757975909356631]
28. Titmuss, Richard M (1974 ), Social Policy: An Introduction, London: George Allen & Unwin Ltd.
29. Vallgarda .S (2011 ), "Addressing Individual Behaviors and Living Conditions: Four Nordic Public Health Policies", Scandinavian Journal of Public Health, 2011; 39 (6 Suppl): 6-10. [DOI:10.1177/1403494810378922]
30. WHO (1988), 2st Global Conference on Health Promotion, Adelaide.
31. WHO (2000 ), 5st Global Conference on Health Promotion. Mexico.
32. WHO and the Government of South Australia. (2010) The Adelaide Statement on Health in all Policies.

Add your comments about this article : Your username or Email:
CAPTCHA

Send email to the article author


Rights and permissions
Creative Commons License This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Journal of Social Problems of Iran

Designed & Developed by : Yektaweb