رسالت اصلی «فصلنامۀ مسائل اجتماعی ایران»، شناسایی، تبیین نظری و تحلیل انتقادی چالشها و دگرگونیهای اجتماعی جامعۀ ایران از منظر جامعهشناختی و رویکردهای بینرشتهای است. با توجه به ماهیت چندبُعدی و پیچیدۀ مسائل اجتماعی، این نشریه از مقالات اصیل (نظری و تجربی) در حوزههای جامعهشناسی، انسانشناسی، جمعیتشناسی، مطالعات فرهنگی، ارتباطات و دیگر رشتههای مجاور استقبال میکند.
هدف غایی این فصلنامه، ایجاد پیوندی پویا میان تولید دانش تخصصی-آکادمیک و سیاستگذاریهای مبتنی بر شواهد در راستای شناخت، تحلیل و مدیریت بحرانها و شرایط دشوار اجتماعی در ایران است. افزون بر این، در راستای تقویت ادبیات نظری، در هر شماره از نشریه، نقد و بررسی علمیِ تازهترین کتابهای منتشرشده در حوزۀ مسائل اجتماعی ایران نیز مدنظر قرار خواهد گرفت.
محورهای موضوعی نشریه برای انسجام بیشتر در دستهبندیهای کلان زیر ساختار یافتهاند؛ با این حال، نشریه پذیرای هر پژوهشی است که به تعمیق شناخت مسائل اجتماعی ایران کمک کند:
۱. ساختارها، نهادها و نابرابریهای اقتصادی و اجتماعی
۲. آسیبشناسی و انحرافات اجتماعی
۳. فرهنگ، دین، هویت و رسانه
۴. عاملیت، جنسیت و خانواده
۵. سیاستگذاری
6. جمعیت و محیط زیست
7. جامعهشناسی پزشکی و سلامت
8. روششناسی تحقیق
این فصلنامه در راستای تنوعبخشی به محتوای علمی، انواع مقالات زیر را پس از داوری تخصصی منتشر میکند:
