«فصلنامۀ مسائل اجتماعی ایران» نشریهای علمی-پژوهشی است که به صاحبامتیازی دانشگاه خوارزمی منتشر میشود. این نشریه به استناد مجوز شمارۀ ۳/۱۱/۸۲۱ مورخ ۱۳۸۸/۰۵/۱۰ کمیسیون نشریات علمی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری پایهگذاری گردید. نشریه از بدو تأسیس تا پایان سال ۱۴۰۲ به صورت «دوفصلنامه» انتشار مییافت و در راستای پاسخگویی به حجم فزایندۀ پژوهشهای حوزه جامعهشناسی و تسریع در فرایند داوری و نشر، از ابتدای سال ۱۴۰۳ وضعیت انتشار خود را به «فصلنامه» ارتقا داده است.
سیر تکوین و تخصصیشدن این نشریه در سه دوره تاریخی خلاصه میشود:
این نشریه فعالیت خود را از سال ۱۳۷۶ با عنوان «مجلۀ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تربیت معلم تهران» با اعتبار علمی-پژوهشی آغاز کرد. در این دوره، مجله به صورت چندرشتهای و حاوی مقالاتی متنوع در حوزه علوم انسانی منتشر میشد.
در سال ۱۳۸۳، همسو با سیاستهای وزارت علوم مبنی بر تخصصیشدن نشریات دانشگاهی، مجله به صورت متناوب در قالب دو ویژهنامۀ تخصصی «ادبیات فارسی» و «علوم اجتماعی» منتشر شد. در این بازه، ۶ شماره از ویژهنامۀ تخصصی علوم اجتماعی در اختیار جامعه علمی و پژوهشگران قرار گرفت.
با افزایش پویایی علمی گروه جامعهشناسی دانشگاه خوارزمی و نیاز مبرم جامعه آکادمیک به تمرکز بر چالشهای ساختاری ایران، ویژهنامه علوم اجتماعی به نشریهای کاملاً مستقل تحت عنوان «مجلۀ مسائل اجتماعی ایران» تبدیل شد. این مجله با انتشار در قالب دوفصلنامه و سپس تبدیل آن به فصلنامه در سال ۱۴۰۳، به حیات علمی خود در بالاترین سطوح ارزیابی وزارت علوم ادامه میدهد.
هدایت علمی و اجرایی نشریه در طول سالهای انتشار بر عهده استادان و پژوهشگران برجسته جامعهشناسی بوده است:
مدیر داخلی و سرویراستار: محسن عموشاهی
ویراستار زبان انگلیسی: پژمان برخورداری
اعضای هیئتتحریریه نشریه (به ترتیب حروف الفبای نام خانوادگی) به شرح زیر است:
