دوگانگی فرهنگی و بی‌اعتمادی اجتماعی (مطالعه شهروندان شهر یزد و اهواز)

فرهمند, مهناز; شفیعی نژاد, مجتبی; دامن باغ, مرتضی

doi:10.18869/acadpub.jspi.7.2.73

دوگانگی فرهنگی و بی‌اعتمادی اجتماعی (مطالعه شهروندان شهر یزد و اهواز)

نویسندگان

مهناز فرهمند

مجتبی شفیعی نژاد ¹

مرتضی دامن باغ ²

¹ دانشجو/ دانشگاه یزد

² دانشجو

https://doi.org/10.18869/acadpub.jspi.7.2.73

چکیده

افزایش بی‌اعتمادی اجتماعی در جامعه به رشد فعالیت های فردگرایانه و کاهش فعالیت های جمعی می انجامد و درنتیجه به تهدیدی برای انسجام اجتماعی تبدیل می شود. اعتماد اجتماعی سرمایه اصلی هر جامعه است و نادیده گرفتن آن به‌منزله فاصلهگرفتن از جامعه سالم و درنتیجه، افزایش بی‌اعتمادی در جامعه است. تحقیق حاضر با تکنیک پیمایش درصدد است وضعیت دوگانگی فرهنگی و رابطه آن با بی‌اعتمادی اجتماعی را در دو شهر یزد و اهواز به‌صورت تطبیقی بررسی کند. جامعه آماری این تحقیق را افراد 15 تا 64 ساله ساکن در دو شهر یزد و اهواز تشکیل می دهند که از بین آنها نمونهای با حجم 600 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شده است. نتایج داده های این پژوهش حاکی است که بین دوگانگی فرهنگی و بی‌اعتمادی رابطه معناداری وجود دارد. این بدان معناست که هرچقدر ارزش‌های سنتی و مدرن هم زمان در رفتار افراد و کنش های اجتماعی آنان ظهور کند به‌تبع آن، بی‌اعتمادی افزایش می یابد. داده ها مؤید آن است که میزان بی‌اعتمادی اجتماعی در دو بعد محیطی و نهادی بیشتر از ابعاد دیگر است و این میزان نزد شهروندان یزدی نسبت به شهروندان اهوازی بالاتر است. نتایج تحلیل رگرسیون نشان می دهد که ابعاد تساوی، دموکراتیک، خاص‌گرایی، جامعه مدنی و تقدیر، به ترتیب قدرت پیش‌بینی، قادرند 2/21 درصد از تغییرات میزان بی‌اعتمادی اجتماعی را تبیین کنند. به‌طورکلی، نتایج تحقیق حاضر نشان می‌دهد که دوگانگی فرهنگی یکی از عوامل افزایش بی‌اعتمادی در عرصه های تعاملی، سیاسی و اجتماعی است.

کلیدواژه‌ها

بی‌اعتمادی اجتماعی

دوگانگی فرهنگی

شهر یزد

شهر اهواز