جامعه‌شناسان مسئله اجتماعی را وضعیتی مغایر با ارزش‌ها، مانع تحقق اهداف و دربردارنده خطراتی برای انسان‌ها می‌دانند که منشأ اجتماعی دارد و قابل پیش‌گیری، تغییر و اصلاح است. با تکیه بر این تعریف، هدف این مقاله شناسایی و اولویت‌بندی مسائل اجتماعی شهر و شهروندان شیراز از دید ساکنان آن است. روش مطالعه پیمایشی و حجم نمونه براساس فرمول کوکران 400 نفر از شهروندان بالای پانزده‌سال ساکن این شهر بوده است. روش نمونه‌گیری طبقه‌ای با رعایت نسبت سنی، جنسی و جمعیتی مناطق نه‌گانه شیراز بوده است. تحلیل عاملِ اکتشافی داده‌ها نشان داد مسائل شهری قابلیت تقلیل به شش عامل آسیب‌های اجتماعی، ناهنجاری‌های سازمانی، مسائل اقتصادی، فرهنگی، زیست‌محیطی و مهاجرپذیری‌ را دارند که توانستند 74/54 درصد از کل واریانس مسائل اجتماعی را تبیین کنند. شهروندان نیز سه مسئله مهم خود را به‌ترتیب، بیکاری، تورم و نداشتن امنیت اجتماعی ‌دانستند.