1
پژوهشگر جهاددانشگاهی واحد اصفهان و دانشجوی دکتری جامعهشناسی دانشگاه اصفهان
2
پژوهشگر جهاددانشگاهی واحد اصفهان و دانشجوی دکتری جامعهشناسی دانشگاه شیراز
3
کارشناس ارشد جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان
چکیده
در بررسی موانع تجاریسازی ایدههای نو، دو رویکرد وجود دارد؛ یکی رویکرد عینی که به بررسی موانع مشهود و قابل اندازهگیری تجاریسازی میپردازد و دیگری رویکرد ذهنی است که بر روی ادراکات و برداشت کنشگران از این موانع تاکید دارد. این مطالعه ذیل رویکرد دوم، در سنت پدیدارشناسی و با بهرهگیری از تکنیک مصاحبهی عمیق در گروههای کانونی صورت گرفت. مصاحبهها با سه گروه شش نفری که به صورت هدفمند از بین اعضای بنیاد ملی نخبگان انتخاب شده بودند، انجام شد و پس از پیادهسازی و استخراج با استفاده از روش کلایزی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. تجربهی نخبگان، در سه سطح توصیفی، تفسیری و تبیینی حاکی از شکلگیری نخبهای معضلهدار میباشد که در میدان اقتصادی- اجتماعی، سوژهای تنها؛ در میدان آموزشی سوژهای نابالغ؛ و در میدان اداری، سوژهای سرگردان است. محققان مفهوم «تحقق نخبگی» را به عنوان راه حلی برای پرکردن شکاف میان رویکرد عینی به نخبگان و رویکرد ذهنی به مسئله(تجربهی آنان از خود به عنوان نخبه) ارائه کردند.
