تحلیل گفتمان روشن‌فکران ایرانی درباره علوم جدید(از تأسیس دارالفنون تا تأسیس دانشگاه تهران)

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه تربیت معلم

2 مدرس جامعه‎شناسی دانشگاه فرانکفورت، تربیت معلم تهران، دانشگاه آزاد اسلامی

3 کارشناس ارشد جامعه‎شناسی

چکیده
هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی ریشه مشکلات نهاد علم در ایران امروز با رجوع به‎ مقطع تاریخی ورود علم به ایران و تلاش جهت فهم نگرش روشن‌فکران این دوره درباره ‎پدیده جدیدالورود علم با روش تحلیل گفتمان و استفاده از نظریه پسااستعماری است. نتایج به‎دست آمده از این تحقیق نشان می‌‏دهد شیوه مواجهه اولیه با این پدیده و ایدئولوژی روشن‌فکران را به‏ سمتی سوق داد که درباره مبانی علوم جدید و نسبتی که این علوم می‏تواند با علوم سنتی برقرار کند سکوت شد. همچنین توجه به ‎برخی علوم و به ‌حاشیه رانده‏ شدن برخی دیگر، سویه‏ای ایدئولوژیک داشته و در مورد علوم انسانی باید گفت که اساساً انسان موضوع شناخت قرار نگرفته و نحوه نگرش در این دوره به اهداف و وظایف علوم انسانی، سبب شکل نگرفتن این علوم در این مقطع شد.

کلیدواژه‌ها


دوره 2، شماره 1 - شماره پیاپی 9
تابستان 1390
صفحه 75-106

  • تاریخ دریافت 18 خرداد 1405
  • تاریخ انتشار 18 خرداد 1405