هدف این جستار این است که نشان‌دهنده با توجه به رشد فزاینده شهرنشینی در شهر سردشت، ساکنان این شهر تا چه حد شهرگرا هستند و رشد شهرگرایی آن‌ها از چه عواملی تأثیر می پذیرد. از دیدگاه جبرگرایی، با توجه به افزایش شهرنشینی در این شهر می توان فرض کرد ساکنان آن دارای شیوه زندگی شهرگرایی هستند، اما میزان آن در همه‌ افراد یکسان نیست و بر اساس دیدگاه ترکیبی‌ بسته به ویژگی‌های افراد میزان شهرگرایی آن‌ها متفاوت است. مطالعه ما به روش پیمایشی انجام شده است و داده‌های تحقیق نشان می دهد که بیشتر افراد از نظر میزان شهرگرایی در وضعیت متوسط قرار دارند. همچنین تعداد افرادی که شهرگرایی پایینی دارند یا به عبارتی دیگر، شهرگرا نیستند، کم نیست و از میان ویژگی های افراد بیشتر متغیرهای سن، سابقه زندگی در روستا و سطح تحصیلات قادرند تغییرات شهرگرایی را تبیین -کنند. ارزش این مطالعه از آن جهت است که می‌توان بر اساس نتایج آن وضعیت یکی از متغیرهای مهم توسعه‌یافتگی، مانند شهرنشینی و پیامدهای آن، را در شهرهای مناطق کردنشین روشن کرد.