در سال‌های اخیر دگرگونی‌های عمیقی در سطوح خرد و کلان در همه جوامع از جمله ایران رخ داده است و مطالعه جنبه‌های ثابت و متغیر زندگی اجتماعی برای پژوهشگران و مدیران جامعه اهمیت ویژه‌ای یافته است. پژوهش‌های طولی از مهم‌ترین روش‌هایی است که برای مطالعه دگرگونی‌های اجتماعی مورد استفاده پژوهشگران در مغرب زمین قرارگرفته و اخیرا در قالب پیمایش‌های طولی و مطالعات پانل سنجش نگرش‌های اجتماعی رونق فراوان یافته است. در ایران چنین پژوهش‌هایی هنوز در مراحل آغازین خود است. به همین دلیل، پژوهشگران اجتماعی ایرانی به جنبه‌های روش‌شناسانه پژوهش‌های طولی توجه چندانی نکرده‌اند. این مقاله با معرفی پژوهش‌های طولی، اهمیت آن‌ها برای پژوهشگران و سیاست‌گزاران اجتماعی را توضیح داده و انواع، هدف‌ها، کارآیی و قابلیت‌ها و نیز مسائل و مشکلات آن‌ها را مورد بحث قرارمی‌دهد تا باب چنین مباحثی گشوده شود و کمبودی که در این زمینه وجود دارد تا حدی جبران شود.