در این مقاله به معرفی گروه‌بندی‌های سنّی به‌عنوان یکی از منابع جدید نابرابری و قشربندی اجتماعی و چگونگی تفاوت در جهت‌گیری‌های فرهنگی حاصل از آن پرداخته می‌شود. هدف اصلی این مقاله بررسی چگونگی تفاوت و یا تضاد ارزشی و نگرشی در گروه‌بندی‌های فوق‌الذکر است. برای نیل بدین هدف از روش فراتحلیل کیفی مطالعات پیشین استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد که فرض وجود شکاف و جدایی ارزشی بین جوانی و بزرگسالی قابل تردید است. اما علی‌رغم شباهت در فرض‌های بنیادی و ارزش‌های هدف و غایی قشربندی سنّی، راه‌های رسیدن بدین ارزش‌ها و جهت‌گیری‌های ابزاری آن‌ها متنوع شده و از یکدیگر فاصله گرفته است. در واقع می‌توان این‌طور ادعا نمود که بعضی از تحولات ساختاری ظاهراً به دلیل وسعت فراگیری، همه اقشار سنّی و گروه‌های اجتماعی را در حوزه‌های ارزشی تحت تأثیر خود قرار داده و برخی دیگر تنها در محدوده کوچک‌تر و در رابطه با گروه‌های خاص منشأ اثر بوده است و در این حیطه نیز تنها تفاوت در راه و روش‌، موجب تمایزات فرهنگی قابل رؤیت در گروه‌های سنّی شده است.