دانشگاه خوارزمی مسائل اجتماعی ایران 6933-2476 17 2 2026 07 23 Living on the Edge of Suspension: A Phenomenological Study of Street and Working Children in Yasouj City زندگی در حاشیۀ توقف: مطالعۀ پدیدارشناختی کودکان کار و خیابان در شهر یاسوج 53 88 8328 10.22034/jspi.2026.8328 FA مصطفی امینی گروه علوم اجتماعی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران 0009-0009-0160-335X سیروس احمدی گروه علوم اجتماعی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران Journal Article 2027 03 05 <span lang="EN">Millions of children worldwide engage in street labor instead of attending school, with a significant number involved in hazardous occupations. This complexity highlights the importance of understanding children’s lived experiences within specific social contexts. Th</span>is <span lang="EN">study aims to explore the lived experiences of working children in the socio-cultural setting of Yasouj, to gain insight into their inner worlds and challenges. The study utilized a qualitative approach with a phenomenological method. Ten working children were selected as participants through purposive sampling. Data were collected </span>through <span lang="EN">via in-depth semi-structured interviews and analyzed using Colaizzi’s technique. Analysis revealed five core themes: 1) Autonomy and competence: the struggle to achieve independence and protect oneself from humiliation. 2) Occupational vulnerability and hardship: enduring physical risks, traffic accidents, and street violence. 3) Social stigma and public hostility: facing cultural exclusion, labeling, and dehumanizing perceptions. 4) Dialectic of work and family: taking on breadwinner or caregiver responsibilities due to poverty, illness, or unstable parental structures. 5) Aspirations and hope for advancement: using material and educational dreams as coping mechanisms for resilience and finding meaning in everyday struggles. The fundamental structure of these children’s lived experiences reflects a state of marginal suspension, where they are caught between family obligations and the desire for autonomy. These children simultaneously are both victims and agents; as structural constraints push them into street while they actively strive to maintain their dignity through street smartness and hope for a better future.</span> میلیون‌ها کودک در سراسر جهان به‌جای تحصیل، در خیابان‌ها مشغول کارند و بخش اعظم آنان در مشاغل مخاطره‌آمیز فعالیت می‌کنند. این امر ضرورت درک «تجربه زیستۀ» آنان را در بسترهای مختلف اجتماعی مضاعف می‌کند. پژوهش حاضر به‌دنبال آن است که تجربه زیستۀ کودکان کار را در شهر یاسوج مطالعه و تصویری از دنیای درونی و چالش‌های آن‌ها ارائه نماید. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی انجام شد. مشارکت‌کنندگان، ۱۰ نفر کودکان کار بودند که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری و با استراتژی «کولایزی» تحلیل شدند. تحلیل داده‌ها منجر به استخراج پنج مضمون محوری شد: ۱) خودمختاری و کفایت: تلاش برای کسب استقلال و مصونیت از تحقیر، ۲) آسیب‌پذیری و مشقت شغلی: تحمل هزینه‌های سنگین جانی، تصادفات و خشونت‌های خیابانی، ۳) ننگ اجتماعی و خصومت عمومی: تجربۀ طرد فرهنگی، برچسب‌زنی و نگاه‌های غیرانسانی جامعه، ۴) دیالکتیک کار و خانواده: ایفای نقش سرپرست به‌دلیل فقر، بیماری یا فقدان ساختار والدینی، و ۵) آرزوها و امید؛ راهگشای پیشرفت: استفاده از رؤیاهای مادی و تحصیلی به‌عنوان راهبردی برای تاب‌آوری و معنابخشی به رنج‌های روزمره. ساختار بنیادی تجربۀ این کودکان بیان‌گر پدیده‌ای به ‌نام «زندگی در حاشیۀ توقف» است؛ وضعیتی که در آن کودک در تعلیقِ میان اجبار خانوادگی و میل به خودمختاری قرار دارد. این کودکان هم‌زمان «قربانی» و «کنش‌گر» هستند و اگرچه تحت فشارهای ساختاری به خیابان رانده شده‌اند، اما از طریق راهبردهای «زرنگ‌بودن» و «امید به آینده»، برای کرامت انسانی خود مبارزه می‌کنند. https://jspi.khu.ac.ir/article_8328_aff53752790c8c5348954c335c5ad682.pdf